http://couniniotis.gr/wp-content/uploads/2013/07/couniniotis-background-1-1024x872.jpg
'

Η περιοχη

Αρχαιότητα.
Εκατοντάδες ευρήματα στην περιοχή πιστοποιούν την ύπαρξη οικισμών λίγο νωρίτερα από την Μεσολιθική Εποχή. Επτά έως οκτώ πρώιμοι οικισμοί ενώθηκαν κάποια στιγμή σε ενιαία πόλη. Πρώτοι κάτοικοί του, κατά τη μυθολογία, ήταν οι Αιγιαλείς Πελασγοί, όμως ως ιδρυτές της ενιαίας πόλης φέρονται οι Ίωνες. Ετυμολογικά τα ονόματα Αιγιάλεια, Αίγιο, Αιγές, Αιγείρα, ταυτίζονται με το αρχαίο ρήμα «αιγ» που σημαίνει «κυματισμός» (προφανώς από το Κορινθιακό Κόλπο του οποίου δεσπόζουν και λιγότερο πιθανόν από τους τοπικούς μύθους περί «αίγας» .)
Αναφορές του Απολλώνιου του Ρόδιου, στα «Αργοναυτικά» αναφέρουν ως λιμάνι επιβίβασης του πληρώματος πελοποννησίων στην «Αργώ» το επίνειο της Πελλήνης (στην Αρχαία Αιγιάλεια) «Αριστοναύται» καθώς και τη συμμετοχή των γιών του βασιλιά της Αιγείρας. Στα μέσα του 16ου π.Χ. αιώνα οι Ίωνες ήρθαν από την Αττική, κατέλαβαν την εύφορη Αιγιάλεια και πολύ νωρίς αναμείχθηκαν ειρηνικά και ενώθηκαν με τους Αιγιαλείς Πελασγούς. Κατά το 12ο π.Χ. αιώνα έγινε μετακίνηση των Αχαιών από τη Λακωνία στη Βόρειο Πελοπόννησο. Οι Αχαιοί έδιωξαν τούς Ίωνες και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή δίνοντάς της το όνομά τους – Αχαΐα. Οι δε Ίωνες που εκδίωχθηκαν εγκαθίστανται μόνιμα στα παράλια της Μικράς Ασίας, μεταφέροντας και τις λατρευτικές τους συνήθειες όπως του «Ελικίωνα Ποσειδώνα» ιδρύοντας το μοναδικό Ιωνικό Πολιτσμό.

Επίσης, στο αρχαίο Αίγιο ήταν σε μεγάλη ακμή το ιερό του Δία ο οποίος ονομαζόταν Αμάριος ή Ομάριος ή ορθότερα Ομαγύριος (από το ομήγυρη-συγκέντρωση). Ο ναός του Δία στο Αίγιο απέκτησε τέτοια φήμη, ως τόπος συγκέντρωσης των Ελλήνων για την επίλυση κοινών προβλημάτων, ώστε δημιουργήθηκε η παράδοση, που τη μνημονεύει και ο Παυσανίας, πως εκεί πραγματοποιήθηκε από τον Αγαμέμνονα η συγκέντρωση των αρχηγών των Αχαιών, για να συζητήσουν και να πάρουν αποφάσεις σχετικά με την Τρωική Εκστρατεία και πως μάλιστα αυτό ήταν η αιτία να δοθεί η προσωνυμία του Ομαγύριου Δία στο ιερό.

Περί το 800 π.Χ. ίδρυσαν 12 πόλεις, την περίφημη Δωδεκάπολη της Αχαϊκής Συμπολιτείας. Οι πόλεις αυτές συνδέθηκαν μεταξύ τους με το δεσμό της Αμφικτιονικής ιδέας και, στην Α’ Αχαϊκή Συμπολιτεία.

H Αχαϊκή Συμπολιτεία, ιδιαίτερα ως μια από τις αρχαιότερες Ομοσπονδίες του κόσμου, του «Κοινού των Αχαιών» επεκτάθηκε σταδιακά σε ολόκληρη την Πελοπόννησο και διαδραματίζει κατά την περίοδο αυτή έναν σημαντικό ρόλο στις περιφερειακές αλλά και στις διεθνείς εξελίξεις, ανήκει δηλαδή σε αυτές τις μεσαίες δυνάμεις που με τις αποφάσεις τους επηρεάζουν τις τύχες του κόσμου.

Οι πόλεις της περιοχής της Αιγιαλείας από το 700π.Χ. ξεκινούν μια μεγάλη αποικιστική εξάπλωση ιδρύοντας πόλεις στην Κάτω Ιταλία και την Κερύνεια της Κύπρου.

Από το 303 π.Χ. το Αίγιο όπως και όλες οι Αχαϊκές πόλεις, πέρασαν μια περίοδο κρίσης και αναταραχών. Οι Μακεδόνες τοποθέτησαν τυράννους σε κάθε πόλη και άρχισαν οι μεγάλοι καυγάδες για το ποιος θα γίνει τύραννος. Η κατάσταση αυτή κράτησε ως το 287 π.Χ. όταν οι Αχαϊκές πόλεις ανέτρεψαν και έδιωξαν τις μακεδονικές φρουρές και δημιούργησαν τον πρώτο πυρήνα της Β’ Αχαϊκής Συμπολιτείας που έπαιξε σημαντικό ρόλο στα πράγματα της Πελοποννήσου έως τη Ρωμαϊκή κατάκτηση (145 π.Χ.). Στη Β’ Αχαϊκή Συμπολιτεία το 281 π.Χ., το Αίγιο και ιδιαίτερα το ιερό του Ομαγύριου Δία, η πηγή από την οποία ξεπήδησαν τα φιλελεύθερα ρεύματα αυτονομίας και ισοπολιτείας, που ρύθμιζαν τις σχέσεις μεταξύ των πόλεων και των πολιτών, ήταν το κέντρο και η πρωτεύουσα της Συμπολιτείας. Ύστερα από τον καταποντισμό της γειτονικής Ελίκης το 373 π.Χ.( η οποία ήταν πρωτεύουσα της Α΄ Αχαϊκής Συμπολιτείας), έγινε και πολιτική πρωτεύουσα, η κύρια πόλη της Αχαϊκής Συμπολιτείας.

Εκτός όμως από το ότι το Αίγιο ήταν η θρησκευτική και πολιτική μητρόπολη της Αχαϊκής Συμπολιτείας , άλλα κατοπινά γεγονότα του έδωσαν ευρύτερη σημασία στον ελληνικό κόσμο και το ανέδειξαν σε ένα από τα πιο σημαντικά πολιτικά και εθνικά κέντρα του Ελληνικού χώρου.

Βυζαντινή περίοδος. Κατά τη βυζαντινή περίοδο το Αίγιο έπεσε σε αφάνεια. Οι βαρβαρικές ορδές που θα εισβάλουν κατά διαστήματα στον ελλαδικό χώρο θα καταστρέψουν επανειλημμένως την πόλη. Διοικητικά το Αίγιο αποτελούσε υποδιοίκηση του θέματος Πελοποννήσου. Κατά το 805 την πόλη κατέλαβαν προσωρινά οι Σλάβοι και τη μετονόμασαν σε Βοστίτσα. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους το 1205μ.Χ. ο Γουλιέλμος ο Σαμπλίττης και ο Γοδεφρίδος ο Βιλλαρδουίνος, αποφάσισαν να κατακτήσουν τη Πελοπόννησο (Μορέα). Έφθασαν στη Πάτρα και μετά κατέλαβαν τη Βοστίτσα. Μετά τη κατάκτηση του μεγαλύτερου μέρους της Πελοποννήσου ο Γουλιέλμος ανακηρύχτηκε Πρίγκιπας της Αχαΐας. Το 1363 η βαρονία της Βοστίτσας πωλείται στον Νέριο Ατζιαγιώλη, το 1381μ.Χ. καταλαμβάνεται από τον Ναβαρρικό στρατό (Ναβαρρική εταιρεία), και το 1394μ.Χ. δίνεται προίκα στην Κάρολο Τόκκο δούκα της Λευκάδας και της Κεφαλονιάς, από το Νέριον Ατζιαγιώλη.

Ενετοκρατία – Τουρκοκρατία. Το 1420 το Αίγιο περιήλθε στους Δεσπότες του Μιστρά, Κωνσταντίνο και Θωμά Παλαιολόγο. Το 1458 καταλήφθηκε από τους Τούρκους. Το 1463 περιήλθε στους Βενετούς (Α’ Βενετοκρατία). Το 1470 ανακαταλήφθηκε από τους Τούρκους. Γύρω στο 1570 αναφέρεται στις επαναστατικές κινήσεις της εποχής εκείνης. Το 1685, όπως όλη η Πελοπόννησος, καταλήφθηκε και το Αίγιο πάλι από τους Βενετούς. Εκτός από τους άλλους νέους θεσμούς που εισήγαγαν οι Βενετοί στην περίοδο αυτή της Β’ Βενετοκρατίας (1685-1715) στην Πελοπόννησο, σημαντική θέση κατέχει η νομοθετική σύσταση κοινοτήτων τοπικής αυτοδιοικήσεως στα κυριότερα αστικά κέντρα της και στη Βοστίτσα. Για να αντιμετωπίσουν την δημογραφική καταστροφή που αντιμετώπισαν και προσβλέποντας σε αύξηση της γεωργικής παραγωγής, οι Βενετοί προσκάλεσαν όσους Έλληνες επιθυμούσαν να εγκατασταθούν σε καλλιεργήσιμα εδάφη. Η επαρχία του Αιγίου ήταν μια από τις γόνιμες περιοχές η οποία ευνόησε την προσέλευση εποίκων (υπολογίζεται σε 800 περίπου οικογένειες από την περιοχή της Φωκίδας που ήταν τουρκοκρατούμενη.)

Έτσι ευνοήθηκε η καλλιέργεια της ελιάς, των αμπελιών, της μουριάς, της συκιάς και της ροδιάς, των εσπεριδοειδών καθώς και σιτηρών. Πάγια πολιτική των Βενετών ήταν να αντιτίθεται στην ίδρυση μεγάλων βιοτεχνικών μονάδων στα βενετοκρατούμενα εδάφη, για να μπορούν να πουλούν τα δικά τους προϊόντα. Το χαρτί, οι σκούφοι, οι χρυσοΰφαντες τσόχες, οι καθρέπτες, οι πολυέλαιοι, τα ελεφάντινα χτένια, τα πυροβόλα όπλα, η ζάχαρη και τα φάρμακα ήταν μερικά από τα εξωτερικής προελεύσεως προϊόντα που έφθαναν στη Βοστίτσα (Αίγιο) από τη Βενετία ή μέσω αυτής και βέβαια υπερτιμημένα λόγω ελλείψεως ανταγωνισμού. Με τον ίδιο τρόπο το λάδι, η σταφίδα, το σιτάρι , το τυρί, το κερί, το μετάξι, το βαμβάκι, τα δέρματα και άλλα εξαγώγιμα προϊόντα του Αιγίου προωθούνταν από το λιμάνι του για τις ξένες αγορές

Από το 1715 που καταλύθηκε η Β’ Βενετοκρατία, το Αίγιο υποτάχθηκε με τη συνθήκη του Πασάροβιτς (1718), πάλι στους Τούρκους. Στα Ορλωφικά (1769-1770), μετά από τους δισταγμούς των Πατρινών να κινηθούν, ο Μητροπολίτης της Πάτρας Παρθένιος συγκάλεσε στο Αίγιο σύσκεψη με τους τοπικούς παράγοντες Γ. Μελετόπουλο, Γκολφίνο Λόντο και Ιων. Πούλο και αποφασίστηκε η συμμετοχή στην επανάσταση. Καταρτίστηκε στρατιωτικό σώμα, που με την υποστήριξη του Μ. Σπηλαίου εκστράτευσε κατά των Καλαβρύτων.

Επανάσταση του 1821. Στο τέλος Ιανουαρίου (26-30) 1821, στις παραμονές της επαναστάσεως, στο Αίγιο πάλι έγινε η πρώτη επίσημη σύσκεψη των κληρικών και των προεστών του Μοριά για την επανάσταση, η περιβόητη Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας. Οι πρόκριτοι του Αιγίου, Ανδρέας Σ. Λόντος, Δημήτριος Μελετόπουλος, Λέων Μεσσηνέζης, σύντομα ξεκίνησαν τις ετοιμασίες για τον αγώνα. Ο Ανδρέας Λόντος συγκρότησε το πρώτο μεγάλο στρατιωτικό σώμα της Πελοποννήσου (400 άνδρες από την Αιγιάλεια και την απέναντι Ρούμελη) το οποίο συντηρούσε με δικά του έξοδα. Σύμφωνα με την έγκυρη “Ιστορία του Ελληνικού Έθνους” της Εκδοτικής Αθηνών, το Αίγιο είναι η πρώτη πόλη της Πελοποννήσου που απελευθερώθηκε από τους Τούρκους, χωρίς ωστόσο να προηγηθεί μάχη.

Μετά την Απελευθέρωση. Το Αίγιο διαδραμάτισε ένα σημαντικό ρόλο στην συγκρότηση του Ελληνικού Κράτους. Κυρίως η εξαγωγή σταφίδας (της ανώτερης ομώνυμης ποιότητας Βοστίτσας), οίνου και ελαιολάδου ανάδειξαν το Αίγιο σε ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά λιμάνια του νεότερου Ελληνικού κράτους.

Έκτοτε η πόλη και η ευρύτερη περιοχή της Αιγιαλείας παραμένουν ένα ζωντανό κομμάτι παράδοσης, σύγχρονης τουριστικής υποδομής και αγροτικής παραγωγής, με μοναδική βιοποικολότητα και συνεχόμενες εναλλαγές τοπίων βουνού και θάλασσας.

FB: Couniniotis

Youtube Channel

Message from server: Gone. Check in YouTube if the id CouniniotisGroup belongs to a user. To locate the id of your user check the FAQ of the plugin.
Follow Me on Pinterest 
My Pinterest Badge by: Jafaloo. For Support visit: My Pinterest Badge